Ey Varlığın Sahibi, Güzelliğin Kaynağı,

Zahirin perdesine takılıp kaldım, aldandım. Gözüm gördüğüne, kulağım duyduğuna inandı da kalbimdeki Seni unuttu. Nefsimin fısıltılarını Sen'in sesin zannettim, kalabalıkların gürültüsünde kayboldum.

Şimdi bir hiçlik anında, aczimi ve fakrımı anlamak için kapına geldim.

Allah'ım, Bana eşyanın hakikatini göster. Gözümdeki perdeyi kaldır ki, baktığım her zerrede Senin sanatını, kudretini göreyim. Kulağımdaki ağırlığı al ki, rüzgarın sesinde, bir çocuğun gülüşünde Senin zikrini işiteyim.

Kalbimi, benliğimin daracık zindanından kurtar. 

Onu yalnızca Senin sevginle genişlet ki, yarattığın her şeye Senin nazarınla bakabileyim. Kırmaktan, incitmekten, yargılamaktan koru onu.

Aklıma, Seni anlamayı; Dilime, Seni anlatmayı; Halime, Seni yaşamayı nasip eyle.

Beni bir an bile kendimle baş başa bırakma. Suskunluğumu tefekkür, konuşmamı hikmet, bakışımı ibret kıl. 

Beni benden al, geriye sadece Sen kal.

Amin.